Posts Tagged ‘zolder’
Een paar jaar geleden hadden we de zolder uitgebreid. Zo werd een grote dakkapel geplaatst, een wand geplaatst met deur en bergruimtes.
Daar vooraf was een groot gat gezaagd in de vloer of plafond. Ligt eraan hoe je het bekijkt.
Maar tijdens dat zagen raakte het geld op en het laatste stukje beton werd zo gelaten.
Elke keer als we naar beneden gingen, of naar boven, hielden we ons hoofd schuin. Het stuk gewapend beton hing daar gevaarlijk op hersenshoogte. Dozen naar beneden sjouwen, of een grote tent was ook een sportieve activiteit geworden. De prestatie was het voorkomen van builen en bloed. En altijd zeiden we elkaar dat zodra er geld was we de verbouwing zouden afmaken.
En die zaterdagochtend kwamen er twee jongens met hun koffers en apparaten. het zijn eigenlijk installateurs en houden zich bezig met verwarming, leidingen en ander soort gas, water en warmtetoevoeren.
Maar omdat ze nog aan de weg aan het timmeren zijn, pakken ze elk soort klusje op.
In de veronderstelling dat ze gingen waterzagen had ik alles afgedekt, afgeplakt en dweilen neergelegd. Ook had ik ze gezegd dat de afvoer van het water niet naar de dakgoot mag, want ik had juist heel veel problemen ondervonden, een jaar na waterzagen.
Maar ze probeerden eerst met een betonboor af te hakken en de gaten die ze boorden door te hakken. En dat werkte. In 5 uur tijd was de ketel verhangen en was het randje weggehaald.
Terwijl de tweede klusser vertrok (en zo geld opleverde want zíjn uurloon hoefde ik niet meer te betalen), ging de andere klusser nog wat laatste dingetjes doen.
Maar die laatste dingetjes werd één dingetje en dat duurde bijna drie uur. De ketel sloeg niet meer aan. Steeds hoorde je wel een klik en blazen, maar toen weer een klik en de code AF1 kwam in beeld. En dat betekende dat er een gastoevoerprobleem was. Er werd veel achter het oor gekrabd, maar uiteindelijk belde hij de storingsmonteur van de woningbouwvereniging die 6 jaar geleden de ketels had geplaatst.
Na een uurtje kwam die monteur, luisterde wat, keek in zijn logboek en verving een klein onderdeeltje.
En alles deed het weer.
Nu kunnen we weer rechtop lopen. Ook al lig ik nu weer krom om te betalen. Want vlak voor deze klus moest de uitlaat en de thermostaat van mijn auto worden vervangen.
Maar er is veel ruimte nu op de trap. We lopen nog wel automatisch met een scheef hoofd, want wat je twee jaar gewend bent, verleer je niet in 2 weken tijd.
Tags: 
De afgelopen twee weken waren heel druk. Vooral met het werk. Ik had een cliënt die door de gevolgen van overmatig alcohol (al zo’n jaar of 20) enkele keren was opgenomen in twee weken tijd. En wederom vertelden de artsen daar dat reanimatie niet ging gebeuren mocht haar hart stoppen. Dat was in januari ook al zo.
In die twee weken was ik veel bezig met de familie, collega’s en hulpverleners. En ook praatte ik veel met vervolginstanties als ze er weer bovenop zou komen.
Momenteel gaat het wel weer beter met haar en is ze ontslagen uit het ziekenhuis. Wel hebben de artsen haar gezegd dat de levensverwachting laag is geworden. Maar dat heeft ze niet echt door.
Ook was ik de pineut met de maandagen. Al jaren ben ik vrij op maandag en dat wil ik ook zo houden. Maar dit keer kon het niet anders. Ik ben opgegeven voor een cursus van 3 dagdelen. En die werden op donderdag of maandag gegeven. Maar de twee donderdagen dat de cursus zou plaatsvinden, waren grootoverlegdagen. Dan zijn alle collega’s bij elkaar. Ook daar moet ik bij zijn omdat ik ook spreker ben en de belangen van mijn clienten moet behartigen, en verdedigen.
Dus ik moest kiezen en aangezien ik beide evenementen wil meemaken heb ik besloten de maandagen op te geven. Wel heb ik gezegd de dagen uitbetaald wil hebben en geen overwerkuren wil krijgen. Ik heb al te veel uren en ik heb geen tijd ze op te maken. Ik neem wel af en toe een dagje vrij, maar meestal besluit ik dat in de week zelf.
De leuke kanten van mijn werk zijn de tochtjes naar Texel. Dit is overdreven, want het was maar 1 tochtje. Maar misschien komt er een tweede aan.
Een cliënt van mij wil op een eiland wonen. En alleen Texel biedt begeleiding aan mensen met psychiatrische problemen. Dus we waren in maart al begonnen met bespreken van de plannen om daar te wonen. En steeds gingen we een stapje verder. Tot het moment kwam dat we een bezoek gingen brengen aan het eiland. Die vrijdag haalde ik een collega op en vervolgens de client en we reden in de 205je naar Den Helder. Met de pinpas kochten we aan de poort een kaartje voor de overtocht en na een 20tal minuten reden we op het eiland. Op weg naar Den Burg. Daar werden we ontvangen door een teamleider die een rondleiding gaf en een soort intakegesprek voerde.
Na bijna een uur gingen we lunchen in een “kantine” van een hotel waar alles heel oud was. En rustig, maar dat kwam ook omdat het seizoen echt afgelopen was.
De zon kwam eindelijk zo rond 14:00 uur te voorschijn (die vrijdag was het behoorlijk mistig) en we maakten ons op voor een wandeling over het strand.
De client hield dit niet lang vol en zocht de rust op in de auto. Mijn collega en ik liepen gezellig verder en gingen van de westkant van de vuurtoren naar de oostkant. Een heerlijke wandeling over het mooie strand van Texel.
Rond 18:00 pakten we de boot terug naar Den Helder en bij de mcDonalds (tweede keer al in 1 week) namen we een simpele maaltijd en om 21:00 kwamen we terug in Doorn.
Drukke dag, maar wel erg leuk. En de client gaat door met zijn plannen dus begin volgend jaar ga ik hem helpen verhuizen. En mag ik weer naar Texel op kosten van de baas.
De laatste zaterdagen kwamen Wim en Bep op bezoek. Beppie naait gordijnen en Wim zaagt en timmert op zolder. Inmiddels is één kant al klaar met schotten voor opslag en de andere kant begint al aardig een beeld te vormen. Daar worden rails aan de balk gehangen en kunnen de platen worden geschoven. Mijn wens was dat ik in oktober klaar zou zijn, maar dat was niet haalbaar. Dat is nu eind december geworden en daar werken we nu hard aan. Maar alleen de zaterdagen en vanaf volgende week de maandagen, kan ik werken. Door de weeks ben ik ‘s avonds te moe om nog eens op zolder bezig te zijn.
Maar goed, dus druk geweest de laatste tijd en ohja, vorige week ook met de auto bij Sebastiaan geweest. En die had slecht nieuws. Dingen die ik al wist zijn nu bevestigd. Kromme achteras met speling, draagas voorkant heeft slijtage en speling. Uitlaat heeft 3 gaatjes, Koppaking is lek, olie lekt, ontsteker is kapot (auto schokt bij vochtig weer) en ik denk dat er meer wordt gevonden. Heel veel keuringspunten en heel veel investeringsgeld. Weer.
Dus we gaan op zoek naar een andere auto. Het is best jammer, want ik geniet van de 205. Snel, sportief, knus en niet moeilijk om in te rijden. Maar om elk jaar 700 euro te besteden aan onderhoud wordt nu vervelend. Vorig jaar de dynamo en bandjes en nu de rest. Nee, dan maar een andere auto die de komende jaren niets nodig heeft aan vervanging.
Goed, dit was weer een schrijfsel ter afsluiting van week 44 en 45. Nog 7 weken en het is 2010.
Welja, het wordt weer twee weken in 1 blog plaatsen. En dat komt echt omdat ik druk was met het werken overdag en ‘s avonds heerlijk op de bank lig bij te komen.
Daarnaast ben ik heel blij met mijn laptopje. Met een hdmi kabeltje in de tv geplugd, kijken we samen naar wat filmpjes die op mijn laptop staan. En ik download films VOOR EIGEN GEBRUIK THUIS. Dat mag.
En het beeld is heel mooi. Dus ik ben heel blij met die laptop. Maar dat zei ik al.
Die weken stonden ook in het teken van wandelen. Zaterdag gingen we dus een stukje wandelen met Maxim en Ingeborg. Zondag kwamen Bep en Wim om te kijken naar het resultaat van de zolder van de eerste dag hard werken. Daar zie je foto’s van aan het einde van dit blogje.
En ook met hen gingen we wandelen. Eerst bij de grote vijver bij Maarn, maar dat is niet toegankelijk voor wandelaars. Dus we gingen in het bos tussen Doorn en Leersum wandelen. En kwamen uit bij een oud landschap met resten uit 1850. Ik geloof dat er een uitleg bij stond over een landhuis met tennisbaan en een tuinmanhuisje boven op de berg. En een steile helling dat was ontstaan door het smeltwater tijdens de laatste ijstijd. Je hebt dus stuwwallen en smeltwaterhellingen uit die tijd.
Tijdens de wandeling, over het pad, waren er punten om bij te komen. Je kunt dan vervolgens rusten op een bankje. En die banken worden betaald, of medegefinancierd door de Triodosbank. Je kan zeggen dat die bank niet omvalt.
En maandag gingen Fram en ik ook wandelen, maar ik weet even niet meer waar. Ik weet ook niet eens meer óf we hebben gewandeld die dag. Misschien kom ik daar later op.
Dinsdag, woensdag en donderdag werd er hard gewerkt op zolder. Dinsdagmiddag zeiden ze nog dat het meer was dan ze dachten en wellicht gingen ze het niet redden om donderdag klaar te zijn. Maar uiteindelijk is het hun wel gelukt en stond er een volledige wand, een deur en was het plafond bedekt met gipsplaten. Ook was de elektriciteit doorgetrokken. We hoeven alleen nog schakelaars aan te sluiten, een lamp en een wandcontactdoos.
Zondag kwam Bart langs en we gingen samen de sleuven, gleuven en gaten opvullen met gips en de delen die al waren gedaan gingen we schuren.
Die maandag huurde ik een stofzuiger en de hele dag stond ik de hele zolder te zuigen aan fijnstof, stukjes beton en ander materiaal. Fram kwam kijken en was niet tevreden over de zuigkracht van dat ding. Ik zei nog, niet met onze stofzuiger, want het fijnstof is niet goed voor je filters en de motor. Maar ze zette door en twee dagen later deed de stofzuiger het niet meer.
Die middag kochten we nog nieuwe ondervloerplaten, want ik had de zolder al behoorlijk schoon en ik zocht plek voor alle dozen, tenten, kampeermateriaal en voor nog veel meer opslagmateriaal. En dan was het wel fijn om alvast een vloer te leggen. Overigens kreeg ik behoorlijk veel uitslag op mijn armen van die groene platen. Dat had ik voorheen nooit. Maar het werd al mooi en opgeruimd.
Die zaterdag daarop, eind van week 42 dus, kwamen Bep en Wim langs. En we kochten nieuw materiaal voor het bouwen van een schot aan de raamzijde. Met twee mdfplaten is nu de ruimte onder het raam verborgen. De zolder krijgt al steeds meer een sfeertje.
In januari is de dakkapel geplaatst, in april kwam de trap en ik hoop dat ik eind december al klaar ben met het afwerken en dat het volledig ingericht kan worden als slaapkamer.
Volg me ook op:
Tweets met woord “Raytje”
@Jantje_ al weer voorbij? Hier in regio Rhenen is niets noemenswaardig gebeurd! Ik heb dan ook altijd pech.11 uur geleden
Volgens de app buienadar gaat het om 21:00 regenen. En dan valt er 42 mm per seconden. Spektakel, maar ik denk dat het wel iets minder wordt11 uur geleden
Recente Reacties