Posts Tagged ‘werk’
De kilometerheffing. Pas in 2012 (zegt men, maar dit soort projecten wordt altijd uitgesteld) en in fases gaat de heffing van 3 naar 7 cent per gereden kilometers. De bedoeling is alleen de snelwegen en de provinciale wegen. Dus simpel gezegd de N,- en de A-wegen.
In ruil daarvoor worden de wegenbelasting en de BPM afgeschaft. Nu betaal ik wel wegenbelasting, maar geen BPM, want ik heb nooit nieuwe auto’s.
De hoogte van de belasting is 19 euro per maand voor die kleine peugeot.
Ik rij elke dag over de N225 naar Doorn. Dat is 30 kilometer per dag. Ik werk 4 dagen in de week.
Enkele keren per week rij ik naar Wijk bij Duurstede en naar Driebergen en naar Zeist. En de laatste weken redelijk veel naar Utrecht naar het UMC.
Als ik ook die kilometers optel kom ik met de volgende rekensom:
forensenverkeer p.w. 120 km
Clientenbezoek p.w. 100 km
Totaal per maand: 880 km
Ik doe ook boodschappen, maar omdat ons dorp heel weinig biedt moeten we wel naar Veenendaal, Rhenen of Amerongen uitwijken. Dat is dan bij elkaar 150 km per maand.
Vanwege het vele klussen nu moet ik regelmatig naar de bouwmarkt. Die bouwmarkt zit aan de N225, ongeveer 4 kilometer, maar een gipsplaat leg ik niet zo snel op de bagagedrager. Ik moet wel met de auto. Dus ook daar betaal ik dan voor.
Vrienden en familie wonen in heel wat andere dorpen en steden, met op grootste afstand Den Haag. Twee keer per maand bezoek is 400 km per maand.
Laat ik het tot nu eens optellen en vermenigvuldigen met de 3 cent per gereden kilometer in 2012.
1500 km maal 3 cent: 45 euro per maand.
Ik betaal 19 euro per maand belasting.
Ik ga dus alleen al in 2012 er vet op achteruit. De benzineprijs blijft gelijk, het kwartje van Kok wordt heus niet afgeschaft. Tegen die tijd zal de olieprijs nog meer zijn gestegen, dus autorijden wordt ontzettend duur. Maar alleen als je rijdt. Zolang je auto stilstaat, betaal je alleen de verzekering. Dat is ook een voordeel. Maar goed, voor mijn werk heb ik nu eenmaal een auto nodig, ik kan de cliënten niet met de fiets bezoeken. Daar wonen ze te ver voor. Tenzij ik minder cliënten krijg en zo twee uur de tijd krijg voor reistijd en bezoek.
Misschien wordt het toch efficiënter om een scooter te kopen.
Dan heb ik een nieuwe klus: de schuur opruimen.
Vorige week zaterdag liep ik in de Karwei toen Sebastiaan belde. Hij had een leuke kia te koop staan. Maar dan moest ik wel meer neerleggen dan het geld wat ik nu had. Ik verkocht een nee, want dat geld had ik echt niet.
Afgelopen vrijdag belde hij weer. Hij had nu een 406 klaar staan. Wel voor dat bedrag dat ik in de oude sok had liggen. Ik zei meteen ja, vooral omdat de auto veel luxe had. Centrale deurvergrendeling, Airco, elektrische ramen voor en een trekhaak. En 5 deuren. Dus ik ben nu even rijk met drie auto’s voor de deur.
En de wegenbelasting gaat omhoog, want de auto is zwaarder.
Verder was week 46 standaard. Een vergadering gehad van het bestuur van Stichting VakantieKind. Een vergadering van het team waarbij ik mijn collega’s ging uitleggen hoe het nieuwe computersysteem werkt. Dat was niet de bedoeling, maar na 10 minuten wauwelen kwam ik erachter dat de kennis zo’n 4 weken na introductie van het systeem niet optimaal was en ik snap nu eenmaal heel snel hoe systemen werken. Dus ik nam automatisch het woord over en mijn teamleidster vond dat wel oké. Dus die wil mij inhuren voor twee andere locaties waar de kennis nog slechter is. Inhuren betekent een dag meeruren en uitbetalen. Dat levert weer 100 euro op.
Wat trouwens ook een voordeel was enkele weken geleden toen ik een verplichte cursus moest volgen, was Joseph.
In het Beatrixtheater in Utrecht wordt de musical Joseph gespeeld. Echter lijkt mij dat de musical niet goed loopt, want er zijn heel veel acties voor gratis kaartjes. En op die maandag werden er 80 kaartjes gratis weggegeven op het hoofdkantoor waar ik mijn cursus volgde. En onze ” klas” werd dit ook aangeboden. Terwijl ik in de rij sta bel ik Fram op om te vragen of ze wilde (ja, natuurlijk!!) en of ze kon, want die dinsdagavond moest ze eigenlijk werken. En terwijl ik haar aan de lijn heb en in de rij sta voor 2 vrijkaartjes, belt zij naar het gezin waar zij die avond moest oppassen.
3 minuten later was ik bezitter van 2 kaartjes voor op rij 2. En ik hou niet van musicals, maar ik wilde eens romantisch doen (grijns) en ik had toch geen andere plannen.
En geen spijt! Want het was een leuke voorstelling, leuke nummers en een mooi verhaal met humor. Er stond wel in de flyer ” heeeeel veel humor” , maar dat viel wel mee. Toen we thuis kwamen hebben we gelijk de cd beluisterd. Kortom, een avondje ontspanning wat we wel konden gebruiken en we hadden plezier.
Foto’s van mijn eigen auto volgen nog, maar hij ziet er gelijk uit als deze:
Tags: 
De afgelopen twee weken waren heel druk. Vooral met het werk. Ik had een cliënt die door de gevolgen van overmatig alcohol (al zo’n jaar of 20) enkele keren was opgenomen in twee weken tijd. En wederom vertelden de artsen daar dat reanimatie niet ging gebeuren mocht haar hart stoppen. Dat was in januari ook al zo.
In die twee weken was ik veel bezig met de familie, collega’s en hulpverleners. En ook praatte ik veel met vervolginstanties als ze er weer bovenop zou komen.
Momenteel gaat het wel weer beter met haar en is ze ontslagen uit het ziekenhuis. Wel hebben de artsen haar gezegd dat de levensverwachting laag is geworden. Maar dat heeft ze niet echt door.
Ook was ik de pineut met de maandagen. Al jaren ben ik vrij op maandag en dat wil ik ook zo houden. Maar dit keer kon het niet anders. Ik ben opgegeven voor een cursus van 3 dagdelen. En die werden op donderdag of maandag gegeven. Maar de twee donderdagen dat de cursus zou plaatsvinden, waren grootoverlegdagen. Dan zijn alle collega’s bij elkaar. Ook daar moet ik bij zijn omdat ik ook spreker ben en de belangen van mijn clienten moet behartigen, en verdedigen.
Dus ik moest kiezen en aangezien ik beide evenementen wil meemaken heb ik besloten de maandagen op te geven. Wel heb ik gezegd de dagen uitbetaald wil hebben en geen overwerkuren wil krijgen. Ik heb al te veel uren en ik heb geen tijd ze op te maken. Ik neem wel af en toe een dagje vrij, maar meestal besluit ik dat in de week zelf.
De leuke kanten van mijn werk zijn de tochtjes naar Texel. Dit is overdreven, want het was maar 1 tochtje. Maar misschien komt er een tweede aan.
Een cliënt van mij wil op een eiland wonen. En alleen Texel biedt begeleiding aan mensen met psychiatrische problemen. Dus we waren in maart al begonnen met bespreken van de plannen om daar te wonen. En steeds gingen we een stapje verder. Tot het moment kwam dat we een bezoek gingen brengen aan het eiland. Die vrijdag haalde ik een collega op en vervolgens de client en we reden in de 205je naar Den Helder. Met de pinpas kochten we aan de poort een kaartje voor de overtocht en na een 20tal minuten reden we op het eiland. Op weg naar Den Burg. Daar werden we ontvangen door een teamleider die een rondleiding gaf en een soort intakegesprek voerde.
Na bijna een uur gingen we lunchen in een “kantine” van een hotel waar alles heel oud was. En rustig, maar dat kwam ook omdat het seizoen echt afgelopen was.
De zon kwam eindelijk zo rond 14:00 uur te voorschijn (die vrijdag was het behoorlijk mistig) en we maakten ons op voor een wandeling over het strand.
De client hield dit niet lang vol en zocht de rust op in de auto. Mijn collega en ik liepen gezellig verder en gingen van de westkant van de vuurtoren naar de oostkant. Een heerlijke wandeling over het mooie strand van Texel.
Rond 18:00 pakten we de boot terug naar Den Helder en bij de mcDonalds (tweede keer al in 1 week) namen we een simpele maaltijd en om 21:00 kwamen we terug in Doorn.
Drukke dag, maar wel erg leuk. En de client gaat door met zijn plannen dus begin volgend jaar ga ik hem helpen verhuizen. En mag ik weer naar Texel op kosten van de baas.
De laatste zaterdagen kwamen Wim en Bep op bezoek. Beppie naait gordijnen en Wim zaagt en timmert op zolder. Inmiddels is één kant al klaar met schotten voor opslag en de andere kant begint al aardig een beeld te vormen. Daar worden rails aan de balk gehangen en kunnen de platen worden geschoven. Mijn wens was dat ik in oktober klaar zou zijn, maar dat was niet haalbaar. Dat is nu eind december geworden en daar werken we nu hard aan. Maar alleen de zaterdagen en vanaf volgende week de maandagen, kan ik werken. Door de weeks ben ik ‘s avonds te moe om nog eens op zolder bezig te zijn.
Maar goed, dus druk geweest de laatste tijd en ohja, vorige week ook met de auto bij Sebastiaan geweest. En die had slecht nieuws. Dingen die ik al wist zijn nu bevestigd. Kromme achteras met speling, draagas voorkant heeft slijtage en speling. Uitlaat heeft 3 gaatjes, Koppaking is lek, olie lekt, ontsteker is kapot (auto schokt bij vochtig weer) en ik denk dat er meer wordt gevonden. Heel veel keuringspunten en heel veel investeringsgeld. Weer.
Dus we gaan op zoek naar een andere auto. Het is best jammer, want ik geniet van de 205. Snel, sportief, knus en niet moeilijk om in te rijden. Maar om elk jaar 700 euro te besteden aan onderhoud wordt nu vervelend. Vorig jaar de dynamo en bandjes en nu de rest. Nee, dan maar een andere auto die de komende jaren niets nodig heeft aan vervanging.
Goed, dit was weer een schrijfsel ter afsluiting van week 44 en 45. Nog 7 weken en het is 2010.
Het was druk op het werk weer. Ik had elke dag vier of vijf afspraken staan met clienten of andere hulpverleners.
En dat klinkt misschien niet als veel, maar laat ik eens voor je uitrekenen wat dat inhoudt.
Ik kom rond half negen op het werk. Dan lees ik in wat de dag of dagen ervoor heeft plaatsgevonden. Dat kost mij een kwartier.
Vervolgens moet ik om negen uur bij een cliënt zijn. Na een uur zijn we klaar en rapporteer ik wat we hebben besproken. Daarna stap ik in de auto om om half elf in bijvoorbeeld Wijk bij Duurstede te zijn.
Dan ben ik rond kwart voor twaalf terug en praat ik wat na met mijn collega’s, of komen er andere collega’s met allerlei vragen die ik moet beantwoorden.
Dan is het lunch tot ongeveer 13:00 uur en dan rapporteer ik nog wat of stel ik een begeleidingsplan op.
Om 14:00 uur moet ik in Zeist zijn voor een behandelplanbespreking en de reistijd is ongeveer 20 minuten. Het gesprek zelf duurt een uur en rond half vier ben ik weer terug in Doorn. Dat moet wel, want dan staat er weer een afspraak gepland met een cliënt. Als ik dan om half vijf klaar ben, zit ik nog een half uur achter de computer om te tikken, of mijn productie te registreren of mijn gereden kilometers te declareren.
En dan ga ik naar huis. De volgende dag is er weer zo’n dag. En dan vergeet ik de vergaderingen op donderdag die soms heel veel cliëntcontacttijd innemen.
Dinsdag stond er een bestuursvergadering op de planning en die avond reisde ik weer de provincie uit. Die avond veel gepraat over hoe de kampen georganiseerd moeten worden dit jaar en alles wat er bij komt kijken. En ook ons warm gemaakt voor de leidingdag. Die dag verwennen we de vrijwilligers met een dag skiën in Duitsland en aansluitend een heerlijke maaltijd. Maar we zitten met een vervoersprobleem. Aanpassen aan de winterse omstandigheden is verplicht in Duitsland en we hebben te weinig auto’s met sneeuwbanden of -kettingen. Dus als de omstandigheden te winters zijn, wijken we uit naar Zoetermeer om te skiën.
Lijkt het je ook leuk om zo’n dag mee te maken, meld je dan als vrijwilliger bij VakantieKind om kampen te begeleiden. En dan doe je in 2010 mee met een middagje bowlen, of klimmen of fietsen of klaverjassen!
De week eindigde bij mij niet lekker. Ik voelde kou, ik werd af en toe duizelig en ik had slaapproblemen. Het weekend eindigde dan ook in bed en op de bank. Krijg ik dan toch ook de griep?
Volg me ook op:
Tweets met woord “Raytje”
@Jantje_ al weer voorbij? Hier in regio Rhenen is niets noemenswaardig gebeurd! Ik heb dan ook altijd pech.11 uur geleden
Volgens de app buienadar gaat het om 21:00 regenen. En dan valt er 42 mm per seconden. Spektakel, maar ik denk dat het wel iets minder wordt11 uur geleden
Recente Reacties