Posts Tagged ‘weekafsluiting’
Maandag was mijn eerste werkdag. Normaal ben ik de maandagen vrij, al heel wat jaren zo, maar vanwege een belangrijke bespreking van een cliënt van mij, ruilde ik de vrije dag met een andere dag. En de hele week was voor mij raar. Dinsdag was ik weer vrij en luierde de hele dag op de bank.
Ik had elke dag weinig besef wat voor dag het was en ik had moeite om op te starten. Dat is niets voor mij, om een week zo te beginnen.
De week was wel druk op het werk. Veel besprekingen, rapportages lezen van de laatste twee weken van mijn cliënten, telefoontjes plegen hard werken aan achterstallig-onderhoud-van-de-administratie.
Deze week werden we ook rijk. Een behoorlijk bedrag van de hypotheek was op onze rekening gestort om te gebruiken voor de verbouwingen.
Het ziet er zo leuk uit, heel rijk zijn, maar je kan het alleen gebruiken voor een dakkapel, een gat in de muur en een vaste trap. En als je slim bent, heb je ook geld voor spijkers, lijm, buitenverlichting en misschien wel een auto. Het geld is al voor de helft uitgegeven na het tekenen van offertes, maar we moeten nog enkele weken wachten tot de verbouwing daadwerkelijk plaats vindt. En de andere helft komt heus wel op, maar daar moeten nog plannen voor worden bedacht.
We sluiten de week af met verjaardagen en een housewarmingparty van Sebastiaan en Wieke. Hun huisje is af na drie maanden heel hard ploeteren. Ziet er fantastisch uit, met een mooie keuken en gekleurde vloertegeltjes.
En er is hard gewerkt door hen beide. Ze mogen behoorlijk trots zijn.
Daarna naar de verjaardag van Jolanda waar ik werd uitgelachen bij binnenkomst omdat ik een muts op had en een sjaal. Maar zij zaten binnen en daar vroor het niet.
En dat het die week vroor was duidelijk te zien in onze vijver. De fontein doet het gewoon, ondanks de strenge vorst en daar waar het water neerkomt, ontstond een wak.

Ik heb regelmatig een tekort aan inspiratie om een blog te schrijven. Of ik kom tijd te kort of ik ben gewoon te moe. Nu zijn er enkele mensen (familie en vrienden) die regelmatig kijken hoe het met me gaat. En daar is zo’n blog ook voor bedoeld, anderen op het web laten weten hoe het met je gaat, wat je denkt of waar je naar toe gaat.
En de laatste tijd is het weinig tot niets wat uit mijn schrijverstoetsenbord komt. Daarom ook de titel van dit weblog, “raymond schrijft ook….. wel eens”. Maar weinig mensen lezen nu op afstand niet hoe het met me gaat.
Nu denk ik, een nieuw jaar, een nieuw middel. Ik blijf proberen te bloggen, maar ik sluit de week gewoon af met een weekafsluiting. Hoe is de week verlopen.
Week 1 dus eerst. Dat was de week van oudjaarsavond en dergelijke.
Maandag 29 december hebben we bij de notaris de akte ondertekend en kregen we de sleutel van ons nieuwe huis. De notaris las alles, maar dan ook alles voor en we luisterden gewoon mee. De verkoper was niet aanwezig, en in hun plaats zat de receptioniste van de notaris, amper 18 jaar oud, twee minuten erbij en zette drie keer haar krabbel. Daarna liep ze weer naar de telefooncentrale om mensen te woord te staan.
Toen we thuis kwamen dronken we champagne en een kwartier later kwamen Mark en Saskia even langs om een doos folders te halen en een spelletje Mario Kart op de WII te spelen.
Oudjaarsdag bakte Framke een schaal oliebollen die ik diezelfde avond al helemaal had leeggegeten. Ze waren behoorlijk lekker. We keken die avond TV en na het klinken van de glazen (ik was al ver heen na enkele zware biertjes) liepen we naar het vreugdevuur bij de veerpont, een traditie van Elst en omstreken. Dit jaar weinig last van mist, dus we zagen vuurwerk in Rhenen, Veenendaal, Inge en Leersum. Dus veel en goed zicht. En het vuur? Dat was hoog en warm, maar tussen 0:00 en 0:45 was er weinig publiek. Wellicht kwam na één uur nog heel wat, maar ik vroeg me af waarom het zo populair is zoals het in de kranten is beschreven.



De volgende dag met een kater opgestaan en weinig uitgevoerd.
Vrijdag 2 januari was de dag waarop mijn oma werd begraven. Vroeg opgestaan en vervolgens naar Zeeland gereden, want in de kerk in Kapelle was de dienst. Onderweg klaagde ik al op de geur van kattenpis, maar ik kon nergens de oorzaak vinden. Ook in de kerk rook ik steeds de walm, maar gelukkig ging niemand schuiven of nerveus doen, dus ik was de enige die er last van had.
De dienst was mooi. Een prachtig verhaal van een tante over het ontstaan van de liefde tussen opa en oma en er werd stilgestaan dat volgende week een 60 jarige bruiloft gevierd zou worden, maar helaas werd dat niet meer gehaald. Tussendoor liederen, ingeleid of gezongen daar de cantorij, waar mijn oma ook deel van uitmaakte. De hele dienst werd geleid door dominee Deventer die mijn oma goed kende.

De kist werd weggedragen door de kinderen en iets verder in de kerk was alles voorbereid voor koffie, thee en broodjes. Toen werd mij ineens gevraagd of ik vanmorgen in mijn broek had geplast en er werd lacherig naar de voorkant van mijn broek gewezen. En toen constateerde ik eindelijk de grote gelige kring van de kattenpis. Ik liep naar Fram en die wees mij op de achterkant. Ook daar was het zichtbaar en rook het door de opwarming van mijn lichaam. ‘s Ochtends vroeg zie je dat niet, want het is donker. Nu zo rond 11 uur, zie je het wel en ik baalde er van. We besloten snel naar huis te racen en te proberen op tijd in Loosdrecht te zijn, waar de begrafenis was. Op weg naar huis nagedacht hoe het is gebeurd, maar eigenlijk was het wel duidelijk. De angst die de katten hadden vanwege het vuurwerk, doet hen besluiten in kasten te liggen en daar de boel onder te plassen.
We waren op tijd in Loosdrecht, alwaar ook de bekende dominee Luuk Deventer aanwezig was (bekend van de TV en radio van programma;s van de EO). Deze dominee leidde ook de dienst in Kapelle.
De stoet naar de laatste rustplaats begon en we liepen allemaal trillend van de kou mee. Na een laatste gebed daalde de kist en opa legde de witte roos neer en de andere 59 werden neergelegd door de kinderen en de kleinkinderen en vervolgens door aanhang of anderen. 60 rozen omdat opa met elk jaar met de trouwdag een roos gaf aan oma en de 60 rozen waren bijna gehaald.
We gingen tegen vijf uur weer naar huis en de week was voorbij. En tevens de vakantie, na het weekend moesten we beide weer werken.










Recente Reacties