Posts Tagged ‘vijver’
Vis als cadeau
In 2009 kreeg ik voor mijn verjaardag een mooie bak water met een heuse waterpomp.
Voor in de tuin.
In die bak zwommen twee kleine visjes. Twee goudvisjes. Met een wereld aan zwemwater.
We moesten wel wat aanpassingen doen. Zo kon het heel hard regenen en de hoeveelheid water liep dan over de rand. Hierdoor konden de visjes over de rand zwemmen.
Dus een glazen plaat tijdens het regenen en overdag kippengaas om te voorkomen dat de katten de vissen eruit wipten.
Winter
De winter kwam er aan en we wilden voorkomen dat ze doodvroren. We kochten een aquarium en ze mochten in onze woonkamer verder groeien.
En dat deden ze snel, dus na een half jaar kochten we een nieuwe aquarium. Een grotere versie. En ook deze werd al snel te klein.
In het najaar van 2011 kocht ik een nieuwe vijver. De oude was lek en was ook eigenlijk iets te groot. Dus nodig aan vervanging toe. En dat allemaal voor de visjes.
Een week bezig geweest om overal zand te vinden en de kuil te dichten. Daarna een dag bezig geweest om de vijver goed erin te krijgen.
De visjes kregen de tijd van hun leven. Veel ruimte, een mooie bak, echte plantjes en elke dag vliegjes om te eten.
De winter was koud. Ik maakte me in december al zorgen om het ijs en was bang dat ze hun eerste winter niet zouden overleven. De eerste dagen maakte ik het ijs kapot, maar toen het ook overdag 10 graden vroor was het vechten tegen de bierkaai. En na twee weken deed ik mijn eerste pogingen om het ijs te breken. Een keteltje kokend water legde ik op het ijs en er ontstond een plek waar het ijs dunner werd. Mits ik de ketel 50 keer warm maakte en weer op het ijs legde.
Ik gaf het op en mijn blijdschap was groot toen in maart eindelijk de dooi intrad en de visjes vrolijk rond leken te zwemmen. We hadden het overleefd.
Nieuwe kat
Enkele weken geleden hebben we een nieuw katje gekocht. Tot grote ontevredenheid van Chicken en Stoffer, want die mochten niet meer naar buiten. Het kattenluikje hadden we gebarricadeerd om te voorkomen dat Doerak via de tuin de straat op ging. Eerst aan elkaar wennen. En alleen onder toezicht de tuin in.
Dus overdag was de tuin onbewaakt door onze katten. Alle ruimte voor vogels en reigers. En laat juist de familie reiger langs gekomen te zijn. Want onze visjes zijn er niet meer. Gewoon verdwenen, van de aardbodem. En uit de vijver.
De visjes die klein begonnen, waar we steeds aanpassingen voor vonden om ze te beschermen, waar we steeds nieuwe aquaria voor kochten om ze de leefruimte te geven, waar ik de hele winter voor in de rats zat omdat ik vreesde voor hun leven.
De visjes die ruim 20 centimeter werden. Altijd samen waren, waar de ene gouden een witte werd. Mooie kleine visjes die in 3 jaar tijd heel groot werden.
Ik hoop dat die reiger er in stikt!
Tags: 
In mei 2009 kwamen ze bij ons wonen. Lief en klein. Wild en onervaren. Als cadeau.
De vorm van hun huis was niet goed. Te weinig hoeken en te saai.
Ook vlogen ze eruit als het hard regende. Ze kregen te veel vrijheid wanneer er geen muren meer waren.
We maakten daarom een nieuw plat dak voor bij (zware) regenval.
Het werkte niet goed buiten. Ze waren waarschijnlijk niet gelukkig en ze kwamen bij ons binnen wonen met een kasteeltje en wat groen.
Hun huis werd elke week schoongemaakt. De ramen waren elke week ontzettend vies. Verschillende schoonmaakmanieren uitgeprobeerd, ruim 100 euro uitgegeven aan preventiemaatregelen, maar het werd er niet schoner op.
We kochten na een half jaar een nieuw huis. Het oude huis was te klein geworden. Er was weinig bewegingsruimte en ze zaten op elkaars lip.
Al snel was hun nieuwe huis ook te klein geworden. Er werd overleg gepleegd en de keus werd:
- een nieuw huis binnen met een risico dat dat ook te klein zou worden,
- of een groot nieuw huis buiten.
Gisteren, 2 dagen voor de start van de lente, werd besloten een nieuw huis buiten te vinden. Het huis is groot zat, de buren en medebewoners zijn gezellig en grappig en het risico bestaat alleen dat bij eventuele kinderen van de andere bewoners, deze worden vermoord.
Vanmorgen vroegen we hoe de eerste nacht werd beleefd. Maar ze hoorden ons niet. Hun huis werd bedekt door een centimeter dikke ijslaag.
De laag werd gebroken, er werd voedsel ingezet als lokmiddel, maar ze zijn niet te zien.
Net als de kamsalamanders en de larven en de kikkers, zitten Blub1 en Blub2 diep op de bodem.
Arme visjes. Jarenlang in een 20 graden C warme omgeving gezeten en nu in een gletsjer. Wordt best wennen.
Voor ons allemaal.
Visjes komen wonen in 2009 in ronde ton.
Blub1 en Blub2 in een ton. Door regenval overstroomde de ton en sprongen ze eruit.
visjes in aquarium 2, 30 liter groter dan de eerste. Maar ook deze is te klein.
Centraal onderin de oranje vis. De witte goudvis zit nóg dieper.
We zijn weer blij. Of in blijde verwachting.
Of in blijdschap.
Hoe noem je zoiets?
De derde dode kamsalamander moest nog worden gevonden. Maar dié zoektocht is gestopt.
Fram kwam van de week euforisch naar binnen stormen toen ze ‘s avonds laat een sigaretje rook(te) in de tuin.
Stond wat te schijnen in de vijver met de maglite en ineens zat daar een mannetje met zijn kam omhoog een vrouwtje te imponeren. Inmiddels is er ook een derde levend exemplaar gevonden.
De kamsalamander is nog niet uitgestorven!
De winter was zeker aanwezig. Zo hadden we in december heel veel sneeuw, vorst en heel veel ijs. Elke ochtend de ruiten krabben, wegglijden in de bochten, winterbanden niet aan te slepen, (mijn schoonvader heeft deze week eindelijk de winterbanden omdat ze niet al die tijd niet leverbaar waren, maar van winter kun je niet meer spreken…) en overal was het water bevroren.
Zo ook in onze vijver. Door het dikke ijs in beide vijvers konden de katten ineens over het water lopen. Op zoek naar interessante dieren in het water. Bijvoorbeeld larven van libellen en de kamsalamandertjes.
We wisten vlak voor de winter al dat de kamsalamanders hadden besloten niet weg te trekken. Waarschijnlijk omdat hun woning ineens was weggehaald en een nieuw pand was geplaatst. En daardoor waren ze in de war gebracht.
Maar ondanks de vele waarschuwingen van ons bleven ze toch in de vijver terwijl het buiten 10 graden vroor.
Drie weken geleden was duidelijk de dooi ingetreden en overal smolt het ijs. Zo ook bij ons in de vijver en ineens dreef daar een dooie salamander. Die heeft de strenge winter niet overleefd. Er waren er zeker drie, we hebben nog geen idee hoe zij het hebben op de bodem. Pas als het lange tijd warm weer is zullen ze zich laten zien. Maar het dichtvriezen van de vijver met daar bovenop de sneeuw was fataal voor het bedreigde diertje.
Nu heb ik de waterpomp aan laten staan. Het vriest niet zo hard, maar het stromende water zorgt er wel voor dat er een gat blijft in het ijs. En er is kruiend ijs hierdoor.
Het doel was om te zorgen dat er voldoende zuurstof in het water komt, maar de vogels maken er ook gebruik van.
Vanmorgen landde ineens een merel op de rand, trippelde naar het midden en probeerde steeds op de rand van het kruiend ijs te komen. Dit lukte uiteindelijk wel, maar het kostte veel moeite om op glad ijs te lopen.
Ik moest de foto’s maken terwijl ik binnen sta, omdat ik anders de vogel zou wegjagen. Daarom zijn ze niet zo scherp, maar het idee is leuk.
zoveel is nodig om een gat te dichten.
Afgelopen zaterdag was het ineens zover. De oude vijver werd vervangen door een kleine vijver. Al 30 jaar lang ligt een hartvormige vijver in de achtertuin maar het ding was op enkele plekken lek. Uiteraard hadden de katten hier ook iets mee te maken die regelmatig uit de vijver dronken, maar hun nagels gebruikten om zich stevig neer te zetten. Of ze gebruikten hun nagels om uit de vijver te komen als ze er weer eens in waren gedonderd.
Maar ook vonden we de ligging van de vijver niet meer prettig. Dus voldoende redenen om de habitat van de kamsalamanders, de kikkers, padden en libellelarven te dempen.
Het leeglopen had ik al eerder gedaan, maar het water (duizenden liters) wilde niet makkelijk wegstromen in de grond. Ook de zware en vele leliewortels moesten nog weggetrokken worden en dat was een smerig klusje. Het is een rioollucht die vrij komt als je in de modder zit te graven. Maar het lukte uiteindelijk wel en ook het wegtrekken van de zware vijverfolie lukte met de extra hulp van Bart.
De nieuwe strategische plek werd enkele keren gewijzigd, maar Bart had al snel de vijverbak ingegraven en waterpas geplaatst. Na 3 uurtjes werd konden we niet verder, want er moest zand worden geregeld om het gat van de oude vijver te vullen.
De achtertuin blijft in beweging. Zomaar wat verhalen over de vijver (2007) en de achtertuin (2006).
De inhoud werd ruim 4 kuub en via Marktplaats vond ik particulieren die hun zand/aarde/grond wegdeden. En afgelopen maandag en dinsdag werden gevuld met het transporteren van zand. 10 keer op en neer gereden met een kofferbak vol zand, maar dinsdagmiddag kapten we ermee. Ik had overal spierpijn en vooral mijn rug protesteerde tegen alle bewegingen.
We moeten nog een halve kuub vinden en dan is alles gevuld en gelijk getrokken met het voorterras. En dan hopen we in het voorjaar de salamanders weer terug te zien in hun nieuwe vijver en dat we meer boompjes en planten hebben in de tuin. Of we betegelen het toch maar wel. We weten het nog niet.
In ieder geval is er nu plaats genoeg voor heel veel sneeuwpoppen en zijn we klaar voor de strengste winter sinds tijden.
Volg me ook op:
Tweets met woord “Raytje”
@Jantje_ al weer voorbij? Hier in regio Rhenen is niets noemenswaardig gebeurd! Ik heb dan ook altijd pech.11 uur geleden
Volgens de app buienadar gaat het om 21:00 regenen. En dan valt er 42 mm per seconden. Spektakel, maar ik denk dat het wel iets minder wordt11 uur geleden
Recente Reacties