Posts Tagged ‘ntkc’
ja, alweer kamperen. Het werd een prachtig weekendje mooi weer en misschien wel de laatste van het jaar. Het wordt kouder en de kans op nazomer in november is wel erg klein. En de komende weekenden zitten we alweer vol met plannen, dus het was nu of voorlopig niet.
We bleven in de buurt en kozen voor de camping in Austerlitz. Zaterdag rond lunchtijd was de auto ingepakt en reden we 20 kilometers.
Met zijn drieën, want sinds maandag 4 oktober is ons gezin uitgebreid met een jongen van 10. En die had nog nooit echt gekampeerd en was wel nieuwsgierig.
Met veel hulp zette hij zijn tentje op (die hikerstent van mij) en rolde zijn slaapzak uit. Ik was uiteindelijk ook klaar met onze tent en terwijl Fram ging studeren gingen hij en ik op pad naar de piramide, De Pyramide van Austerlitz genoemd. Het uitzicht is best mooi, maar het was een beetje heiig, dus alleen Wageningen en Utrecht waren goed te zien. Het verhaal was niet zo interessant voor hem en de speeltuin lokte hem harder dan de geschiedenis van de toren die door een generaal van het leger van Napoleon is gebouwd.
In de speeltuin zwaaiden we hard in de zweefmolen en later botsten we stevig in de botsautootjes. Na een half uur spelen liepen we weer terug naar de camping waar we het kampvuur gingen voorbereiden.
En dan is les geven over kampvuren weer leuk. Helaas wilde 1 lucifer niet zorgen voor een heus vuur. Hout was nat door de vele mistbanken van de laatste dagen. Maar na een aantal pogingen en een stuk doos waarin ons eten in zat wilde het uiteindelijk fikken. Na een uur branden doofden we de vlammen en op de gloeiende kooltjes bakten we het vlees en de vis.
Vervolgens laaiden we het vuur weer op en werden de marshmallows gesmolten. Een happening voor elk kind 
Die nacht was het koud, behoorlijk koud. En om één of andere reden kreeg ik behoorlijke koppijn. En ik sliep slecht, of bijna niet. En tegen het krieken van de dag was de hoofdpijn het heftigst en hing ik niet boven de pot maar in de struiken mijn maag te legen. Misschien toch migraine? Dat was lang geleden dan. Ik viel na een kort woordje met Fram die wakker was geworden weer in slaap en werd enkele keren wakker. Maar ineens sliep ik vast en rond 11 uur werd ik wakker. Voelde me al veel beter en was in staat de tent af te breken. Helaas moest dat in de schaduw, want we hadden ons vergist in de stand van de zon. We wisten wel dat de zon zou schijnen, maar helaas hing de zon in oktober al lager en kwam niet boven de bomen uit.
Toch maar eerst naar huis om de tent direct op te hangen en rond half twee reden we naar Den Haag waar mijn schoonmoeder haar 2x(10/10/10) verjaardag vierde (de / is +, maar dan klopt verhaal niet).
Ons pleegkind kreeg de vuurdoop. En een tante die lekker plat praat en een oom die onverstaanbaar snel praat en een hond die aandacht wil… Ik heb wel genoten.
Tags: 
Afgelopen weekend gingen we weer kamperen. Wellicht de laatste keer dit jaar omdat er niet echt meer mooi-weer-weekenden komen waartijdens wij beide vrij zijn en dus kúnnen kamperen.
Dit keer gingen we in Loosduinen, in de rook of onder de rook of gewoon in Den Haag.
Tussen de sportvelden in van voetbalverenigingen, honkbalverenigingen en nog meer sporten. En vooral verenigingen met sportkantines.
We kwamen vrijdag in het donker aan en kozen een leuk plekje tussen de kampvuurplaats en de toiletten in. Geen idee wat de zon zou doen als ie scheen, we hoopten op een zonnig plekje.
De tent was na een half uur volledig ingericht en in de stoel bliezen we met onze adem de condens enkele centimeters van ons af. Ik las nog een boek met een hoofdlampje als ondersteuning terwijl Fram zich al warm in de slaapzak draaide. Tegen de verwachting is werd het niet koud die nacht.
De volgende dag werd al duidelijk dat de zon scheen, maar die zou nimmer op de tent schijnen. Daar waren de bomen te hoog voor. Dan zouden we alles 40 meter moeten opschuiven, maar je kon ook de stoel in de zon schuiven met je kopje koffie en genoot je op die manier van de nazomer.
Die middag ging ik varen met een kano. Op het terrein lagen enkele kano’s en waren gratis te gebruiken.
Met een geplastificeerde kaart van de omgeving nam ik plaats in de kano en voer door de plassen en over door de kleine “grachtjes” richting Poeldijk.
Ik reed daar normaal met hoge snelheid langs de huizen, maar nu kon ik op mijn gemak eens goed naar de kapitale woningen kijken en eens zien wat voor kunst men daar prefereerde aan de muren. Het is dat er een drukke weg ligt, maar wonen zou ik er heus wel willen.
De tocht werd af en toe onderbroken door een bruggetje. En de ruimte tussen mijn hoofd en de brug was net iets te klein en ik moest het hoofd schuin houden om onder de brug door te varen.
Er was echter één keer dat de brug nog lager was en ik liet mijn bovenlichaam naar achteren vallen om op die manier onder de brug te varen.
Helaas verloor mijn kano zijn evenwicht en ik viel in het water. De kano maakte direct water maar vlak daarvoor klapte hij tegen de bodem van de brug en duwde mij naar beneden. Ik probeerde grip te krijgen op de bodem maar de laag modder zorgde voor dat ik nogmaals mijn evenwicht verloor en weer kopje onder ging. Ik zag ineens spullen uit de kano wegdrijven en de peddels dreven de andere kant op. Ik moest kiezen wat ik eerst ging redden, maar de paniek die slechts 2 seconden duurde bonkte nog in mijn keel. Ik sleepte de kano onder de brug vandaan en zwom naar de kant, zoekend naar een plek waar ik er op kon klimmen. Maar ik zat in het kassengebied en bijna alles aan de waterkant is omgeven door hekjes of afzetdraad.
Ik vond eindelijk een plek om de kant op te klimmen en had inmiddels 4 minuten half zwemmend en strompelend over de modderige bodem alle spullen weer kunnen verzamelen.
Op de kant gekomen greep ik direct naar de broekzak waar de met zorg in een plastic broodzak ingewikkelde telefoon zat. Om een of andere reden zat de zak vol water. Het zakje was niet bestendig en mijn telefoon dreef in het zakje. Dat kon nooit goed zijn. De telefoon trilde onophoudelijk, het flitslampje stond aan en de display toonde kleine vierkantjes. Uit de luidspreker kwam water.
Ik was drijfnat, mijn schoenen zaten vol modder, mijn telefoon was lek en de kano zat vol water. En ik was anderhalf uur verwijderd van de tent.
Met frisse moed begon ik de tocht terug.
Ik ben uiteindelijk teruggekomen bij de tent. Alles legde ik direct te drogen in de zon en met lichte angst haalde ik de telefoon uit elkaar. Het zag er slecht uit voor mijn toestel.
Die avond kwamen Bep en Wim langs voor onze kampvuur-bbq. En ze smikkelden mee met de broodjes op stok. Vooral Beppie leek te genieten, die zag voor het eerst een sateliet, leerde hoe ze vleermuizen moest lokken en had nog nooit een broodje gebakken op een kampvuur.
Dus het was erg leuk en gezellig.
De avond eindigden Fram en ik met enkele keren het vuur op te stoken, wijn en bier en de geluiden op de achtergronden. De sportkantines zaten overvol met joelende feestgangers, maar dat is standaard. De omgeving staat er ook om bekend dat er tot diep in de nacht muziek, geschreeuw en gejoel is.
De volgende dag gewoon lekker de hele dag in de zon gezeten met een goed boek. Echt helemaal niets gedaan.
Rond 16:00 uur zijn we naar huis gegaan en een weekendje er tussen uit was geslaagd. Ook al was Fram ontzettend verkouden en snoot ze 6 pakjes zakdoeken vol. Ook al waren er ‘s nachts geluiden die je niet kon dempen, ook al zijn mijn schoenen nu nog niet droog en ook al is mijn telefoon overleden.
Daarom ben ik onbereikbaar. Ik ga eens op zoek naar een leuke telefoon. Een abonnement verlengen is nog te vroeg, mijn huidige eindigt pas in maart.
De auto moest worden gekeurd, had een beurt nodig en we moesten naar de tandarts. En dat moet allemaal in Huizen. En dan houdt dat in dat we enkele keren op en neer moesten rijden, dus dat zou ook anders kunnen.
En laat in Huizen nu ook een leuk NTKC terrein zijn. Al 100 jaar, maar ik wist pas sinds enkele jaren hier het bestaan van af.
Dus Fram stelde voor om te gaan kamperen. !!! Framke is helemaal into kamperen. Heerlijk hoor.
Sinds ik de schuur anders heb ingericht en een eigen kast heb gebouwd met alleen kampeermateriaal, kan de auto al in 5 minuten zijn ingepakt. Dus als je besluit spontaan te gaan kamperen, kun je al in een kwartier weg.
Helaas moesten we toch met twee auto’s. Framke bleek ineens een vergadering te hebben op maandag en kon hier niet onderuit. Dus met 2 auto’s reden we naar Huizen, mijn autootje naar de garage voor een beurt en een keuring en vervolgens 500 meter verderop de tent opzetten op een mooi stuk terrein.
We gingen die middag nog even naar de markt en de bekende Ireneshop waar we wat materiaal kochten voor het kamperen. We kwamen nog wat haringen tekort en scheerlijntjes. En ze hadden ook de zitlappen in de aanbieding en we hadden weer eens een vollere auto dan op de heenweg.
‘s Avonds bij het kampvuur aten we lekker het gebakken vlees. Toevallig lag er een groot rooster en het barbecueën schoot daardoor op. De avond werd lang en het was warm.
Die nacht deed ik bijna geen oog dicht. Het was te warm om in een slaapzak te liggen en te koud om zonder te liggen. En iets anders had ik niet. Maar ook Almere zorgde voor onrust.
Die avond was er een groot zandfestival gaande en de wind kwam uit die buurt. En met slechts het Gooimeer tussen ons was alles goed te horen. We hoorden alle Volendammers, Paul de Leeuw, Hamel, housemuziek en nog veel meer. Gratis festival, maar het kwam even niet uit.
Zondag dan ook gebroken uit bed. En de zon scheen niet. Die middag begon het dan ook te regenen en alleen ‘s avonds was het even droog. We gingen nog even wandelen richting Oud Valkeveen waar we op het terras bij een pannenkoekenrestaurant (heb ik nog een seizoen lang gewerkt als bediende) een glaasje fris dronken. Maar de lucht werd weer grijs en grauw en we liepen op tijd terug naar de tent. En dat waren we, want 10 minuten na onze terugkomst moesten we schuilen voor de regen.
Sebastiaan en Wieke hadden die dag ergens lopen klussen en kwamen moe en hongerig even kijken bij ons. En laten we net toevallig willen eten… En ze smikkelden de pannenkoeken smakkend op, terwijl we scholen onder de tarp.
Maandagochtend vroeg vertrok Fram naar Utrecht en ik bleef achter in een storm. Het regende, hoosde en plensde. En het waaide hard. Ik moest alle lijntjes nog even aantrekken, anders Woei de tent om.
Die middag haalde ik de auto weer op die goedgekeurd was en nieuwe remmen had gekregen. En terug bij de tent kwam ineens heel flauw de zon door. Een moment om snel alles in te pakken.
Rond 16:00 werden we bij de tandarts verwacht en op mijn verzoek keek hij nog even naar de vulling die hij een half jaar geleden had geplaatst. Ik had er erg veel last van en hij schuurde nog wat stukjes af. Vervolgens de controle en met vreugde ontving ik de boodschap dat niets aan de hand is. In februari worden we weer verwacht.
De reis naar huis werd aangevangen en een weekendje kamperen met wederom REGEN (hoe krijg ik dit toch altijd voor elkaar) kwam ten einde. Het was erg leuk en weer heerlijk genoten van de natuur. Hoewel op dat terrein het aantal vogels tegenviel. Maar wellicht kwam dat door het weer.
Volg me ook op:
Tweets met woord “Raytje”
@Jantje_ al weer voorbij? Hier in regio Rhenen is niets noemenswaardig gebeurd! Ik heb dan ook altijd pech.10 uur geleden
Volgens de app buienadar gaat het om 21:00 regenen. En dan valt er 42 mm per seconden. Spektakel, maar ik denk dat het wel iets minder wordt11 uur geleden
Recente Reacties