Posts Tagged ‘hypotheek’
Deze tweede week van de vakantie ben ik gaan klussen. Niet de hele dag hoor. En eigenlijk ook niet de hele week. Het was knap warm ook deze week.
Nee, gewoon enkele uurtjes per dag. En vervolgens (en soms alvorens) beetje luieren, gamen, tv kijken en veel eten. Fram was deze week aan het werk, dus ik was hele dagen alleen thuis. Samen met de katten dan, maar die zie je niet op zolder.
De zolder krijgt al een leuk aanblik:

Eerst regelwerk of rachelwerk of een karkas of een onderstel. (ik heb heel veel verschillende termen gehoord in de bouwmarkten)


Jazeker, ik ben goed voorbereid. Geen glas in ogen en in mijn handen. Maar na afloop wel ontzettend veel jeuk aan mijn armen en benen. Maar mijn ogen waren beschermd!!


Het isolatiemateriaal. En het werkt goed aan beide kanten. Zo was het die middag redelijk koel en toen ik 2 plakken isolatie weghaalde was het dakbeschot ontzettend heet!

De eerste gipsplaten (200 meter lang) zitten er tegenaan.
En Fram had haar moeder gestrikt voor het verven van de keuken. En ook dan is bescherming van je kleding belangrijk. Dit is zo’n mysterieus wit pak.

Raad het plaatje

Maandagochtend kwamen er drie mannen ons huis in. De aannemer, een collega en de stagiaire.
Met boren, zagen, bezems en afdekfolie gingen de zolder op. Het eerste dat ze deden was hun radio aan op een hippe zender met veel gelach en weinig muziek.
Een uur later ging de boor in de vloer/plafond en er werden enkele gaten geboord om aan te geven waar er gezaagd moest worden.
Maandagmiddag 16:30: er zijn slechts 4 gaten geboord en een beetje gezaagd met de waterzaag. Tevens bleek de verwarmingsbuis te zijn doorgezaagd (daar waar Bart alle energie in stak en waar later een installatiebedrijf voor 500 euro nog eens dunnetjes alles overdeed) en was de waterzaag vast gaan zitten in het beton.
De volgende dag kwam de collega alleen, zonder de aannemer, want die was ziek. De hele dag keihard gewerkt, maar het gat was slechts een vierkantje, 40 cm bij 40 cm. De trap was al afgebeld, die zou woensdag komen. Dat wordt nu maandag. Het werk viel tegen, ik werd nerveus en begon te klagen. Ik zag ook schade aan het stucwerk in de gang boven de trap en ik hoorde veelvuldig de troostende woorden “het komt goed”.
Woensdagmorgen kwamen de aannemer weer, met zijn collega. Rol paracetamollen erin en onder het mom”er moet gewerkt worden” zei hij nog “het komt allemaal goed”. Ik ben naar mijn werk gegaan en toen ik thuis kwam bleek het gat al veel groter te zijn.
Met een extra werkweek erbij opgeteld gaat het misschien toch wel goed komen. Wel merk ik nu dat de uitslag wellicht niet is wat ik had verwacht. De opgang boven wordt smaller en kleiner dan ik dacht. Dit is op te lossen met een tweede dakkapel, dat levert nog meer ruimte op.
Gisteravond de trekking van de postcodeloterij. Twee grote prijzen in Amerongen, niets in het dorp dat 4 km terug ligt.
De zondag van 5 april was de tweede Formule 1 wedstrijd. Op een schappelijke tijd voor de kijkers, op een vreselijke tijd voor de koeriers/coereurs/koereurs/chauffeurs. Uiteindelijk ook voor ons een vreselijke tijd, want de regen kwam echt met bakken uit de hemel en dat leverde een halve race op.
Fram was bij de start van de race begonnen met voegen. Onze keuken is zo goed als klaar, maar de randjes tussen de tegels moesten nog worden volgestopt met snelhardend beton. Tijdens het schorsen van de race was Fram nog steeds bezig met die ene vierkante meter. Er bleek toch meer tijd en energie in gaan zitten dan we dachten. Maar dat kwam ook door de adviezen van de anderen. “je moet snel schoonmaken na het voegen, anders gaat het er helemaal inzitten en wordt het te moeilijk om het weg te halen”. Met dat in het achterhoofd was het meer schoonmaken dan voegen.
Ik hielp mee, lekker dik ingesmeerd, maar dat kostte al snel voegsel. Het pak was al zo goed als op en de motivatie was weg. We zouden de volgende dag contact zoeken met de aannemer voor hulp.
De aannemer had er zelf geen zin in en zocht een aantal mensen. Uiteindelijk iemand gevonden die voor enkele honderden euro’s ging voegen.
Deze kwam die woensdag en was binnen 2 uurtjes klaar met alles. Het schoonmaken door ons kan beginnen, de tegels hebben een reliëf in hun motief en daar zitten voegresten tussen. Deze moeten we met borstel en mesje tussen uit halen om de tegel goed uit te laten zien.
De rest van de week was het veel vergaderen op het werk, dus ik was ‘s avonds lekker uitgeput op de bank te vinden. Vrijdag was wel een belangrijke dag. Tandartsbezoek voor N. . Zijn moeder had meerdere malen gezegd dat de kies eruit moest, dus iedereen was gespannen hoe de tandarts hier tegen over stond. Uiteindelijk bleek dat de zenuwen dood zijn en dat er een wortelkanaalbehandeling moet komen. Daarnaast zijn er gaatjes die ook gevuld dienen te worden. Maar de tandarts wilde eerst dat hij nogmaals zijn gebit ging schoonmaken, want dat was onvoldoende gedaan.
13 mei gaat hij voor anderhalf uur weer op de stoel liggen en krijgt hij de behandelingen.
Terwijl ik de titel intik, besef ik ineens dat we al weer 4 maanden in 2009 zitten.
Begin van week 13 was druk. Die maandag ging ik eerst zwemmen en anderhalf uur later zit ik aan het ontbijt. Vervolgens reed ik naar Ede om daar de tegels op te halen voor de keukenvloer. We hadden nog 2 doosjes nodig en zaterdag hadden we snel wat uitgezocht.
Daarna ging ik thuis wat opruimen en vervolgens sjeesde ik naar de tandarts in Huizen voor het boren en vullen van een gaatje. Gelijk maar gevraagd wat hij de vorige keer had uitgespookt met mijn kies, en dat bleek een wortelkanaalbehandeling te zijn. Dan weet k nu weer wat dat inhoudt en dat de pijn wel meevalt. Wel heb ik twee weken na die behandeling veel last gehad met kauwen en poetsen. En dat was volgens de tandarts normaal.
Toen ik thuis kwam ging Fram direct weg, want die ging op kraambezoek in Den Haag. Onderwijl was het installatiebedrijf nog bezig met het verleggen van de cv buizen. Oh ja, apart verhaal.
Enkele weken geleden bij de Gamma geweest. Advies gevraagd voor het koppelen van een 22 mm cv pijp. We legden uit dat een bestaande rode cv buis, waar 3/4 op staat, gekoppeld moet worden aan de 22 mm nieuwe buis, die we op dat moment gingen kopen. Hij zei dat op 3/4 makkelijk een koppelstuk van 22-22 kon, want je moest de binnenkant van de buis in je berekening nemen en daar paste hij makkelijk op.
Enkele weken later gingen we aan de slag en toen bleek dat niet te kunnen. Het was kwart voor drie ‘s middags, alle buizen van de bestaande leidingen waren al gezaagd en er was geen warm water circulatie meer. Snel naar Karwei gegaan, maar die vertelde dat de bestaande leiding een diameter had van 27,8 mm en dan past een koppelstuk van 28 mm niet meer op, ook niet met plakband ertussen, want de druk van het water zou het toch gaan lekken. MET ANDERE WOORDEN, het hele weekend niet kunnen douchen en geen verwarming. Het vroor dat weekend 4 graden.
Maandag dus de monteurs op zolder laten werken en met gebruik van eigen materiaal hebben ze voor 497 euro de boel aangelegd.
De rest van de week is al in fotocollage verteld. Woensdag ging de muur eruit, donderdag er weer in en vrijdag werd het afgewerkt. Onderwijl tot twee keer toe bij de vuilnisbelt in Remmerden weggestuurd omdat ik geen puin mag achterlaten en met een gehuurde aanhangwagen en de bus van de aannemer alles weggebracht naar een puinvuilstortplaats in Rhenen. Bij elkaar was ik 28 euro kwijt aan het wegbrengen van de stenen en ander materiaal, terwijl het huren van een container 300 euro kost. Maar dat was toch niet opgenomen in de offerte, dus die kosten zijn niet gedrukt.
Die week ook bij de gamma geweest en gezegd goed pissig te zijn geweest. Ik kreeg excuus, geld terug van de teruggebrachte materialen en verder de toezegging dat de jongeman wordt aangesproken op het geven van verkeerd advies. Maar de Gamma, vooral in Veenendaal, is mij kwijt als klant. En helemaal op zaterdag als onbekwame jonge scholieren de boel verzieken. Ik ga naïef vanuit dat ook zaterdaghulpjes zijn geschoold.
Vrijdag, de grote dag. Die middag gingen we naar bureau jeugdzorg in Amersfoort voor een kennismaking met een pleegkind. We hadden gehoord dat er wat druk op de ketel zat, want de jongen kon niet langer bij zijn vader wonen vanwege onveiligheid en problemen. Het was een jongen van 14 en het zou langdurig zijn. Wij waren uitgekozen omdat dit bij ons profiel zou passen. Vreemd, want we hadden kortdurig opgegeven en hadden geen voorkeur voor leeftijden, maar vonden een 9-10 jarige wel het allerleukst. Maar omdat we graag een pleegkind wilden en eigenlijk alles niet meer uitmaakte, zolang we maar een kind konden helpen, zeiden we ja.
Die middag zat N. met zijn moeder en stiefvader en zijn grote broer in de kamer bij de gezinsvoogd. Uiteindelijk bleek dat het verhaal nog dramatischer te zijn. N. was al drie weken bij zijn moeder in Duitsland. Gezinsvoogd dacht dat wij N. meteen mee zouden nemen. En zo waren er meer zaken die wij niet wisten, maar omdat N. er bij zat, kon ik niet hardop zeggen behoorlijk verbaasd te zijn. Binnenkort krijg ik dat moment om mijn kritiek te uiten. Maar communicatie tussen bjz en pleegzorg moet goed worden verbeterd.
Die avond enkele mensen gebeld om te zeggen dat we gingen bevallen.
We besloten na het klikmoment N. een nachtje te laten slapen en na te laten denken en zaterdag mocht hij zijn besluit laten weten. Die zaterdag kwam hij met zijn spullen en zijn moeder en stiefvader aangereden en vanaf dat moment is ons gezin uitgebreid met een pleegkind van 14 jaar.
De rest van de week druk geweest met het werk. Tussen het werken door lekker in de zon gezeten, maar voor mij was er geen tijd voor een terras of een fietstocht. Maar je krijgt wel energie van het mooie weer.
Vrijdag was een topdag en ik had hoge verwachtingen voor de zaterdag. Maar dat was een klap. Ijzig koud, wind en de hele dag bewolking. En we zaten die dag in de leiding verdiepings dag van VakantieKind om de vrijwilligers meer kennis te geven over het omgaan met kinderen en jongeren en teamgenoten. Na afloop naar de verjaardag van ma in Huizen en daarna op tijd naar bed. De week met alle indrukken en weer aan het werk zijn hakte er goed in.
Hierbij de laatste foto’s en update van de verbouwing van de keuken.


Way too late, maar er was ook niets om te schrijven over die week.
Wel viel me ineens op dat er meer “Te Koop” bordjes in ons dorp zijn neergezet.
Het dorp waarin wij wonen heeft 4220 inwoners (2004).
In de omgeving is onder andere een jeugdherberg, de voormalige tabaksplantage Plantage Willem III en een berg van 63,2 meter hoog.
Het dorp ligt aan de Nederrijn, aan de zuidkant van de Utrechtse Heuvelrug. Er vaart een veerpont naar de overkant van de rivier en als je aan de overkant bent kun je direct door naar Tiel, Culemborg of Kesteren/Ingen. Verder heeft het dorp een kleine korenmolen, ‘t Wissel, die na jarenlange verwaarlozing recentelijk is gerestaureerd en nu op vrijwillige basis in bedrijf is.
Kortom, een leuke plek om te wonen.
Maar kijk nu eens naar het kaartje van het aantal koopwoningen. Net meer dan 4000 mensen, wonen allemaal op een heel klein stukje aarde. Goed, er is niet veel te doen voor de jeugd en we hebben al last van verpaupering, hangjongeren, hangouderen, zeer grote zondagsrust en tenslotte drukte op de weg (soort fileleed tijdens de spits), maar we hebben bos, bos en bos, prachtige vogels (ooievaars e.d.), een rivier, uiterwaarden, edelherten en nog meer natuurlijke pracht. Waarom wil je dan je huis verkopen?
Als je geld hebt, koop je zo’n leuk huis. De duurste is volgens funda 935.000 en de goeiekoopste is 217.000 eurootjes. Maar dan woon je wel leuk bij ons.
Maandag veel op de bank gelegen. Ik had wel plannen, maar ik voelde me niet goed genoeg.
Dinsdag naar het werk gegaan, maar halverwege de ochtend naar huis en ik heb me ziek gemeld. Werkgever hoorde mij eerst aan, wilde vervolgens weten of ik de zaken op orde had en of ik vervanging kon regelen voor een vergadering. Vervolgens werd me wel sterkte gewenst en ik ging naar huis.
Woensdag de belangrijke dag. Ondanks dat ik mij niet kiplekker voelde (eigenlijk beroerd) was ik de hele dag bezig met het dakkappelletje. Om 7 uur stonden er drie mannen voor de deur en om 7:15 ging de motorzaag in het dak. Langzaam gingen de lichten aan in de hele straat. Ik had ook niet geweten dat al zo vroeg de stilte bruut werd verstoord.
Om 13:15 waren de heren weg nadat ik hen 6 bakken koffie heb gebracht en een zelfgebakken appeltaart.
Niet alles is gegaan zoals verwacht. Ze hebben ondanks eerdere afspraken toch het spant weggehaald en ze lieten nog eens 60 dakpannen op zolder staan die ik zelf naar beneden moest sjouwen.
Maar de foto’s laten de opbouw leuk zien:














Die middag kwam Bart nog bij me langs. Om de tijd te doden gingen we eerst Mario Karten op de WII en na het vertrek van de mannen hielden we ons bezig met de tuinelectriciteit. Bart heeft hard gewerkt die middag en boorde gaten in de dikke muren alsof zijn leven er van af hing. De buurman kwam ook buurten, want die vond het geboor maar amateuristisch. Hij leende zijn 10000 watt boormachine met een boor van een meter lang en 20 centimeter dik. Deze ging dwars door de muur en klaar was Bart. De buitenlamp werd aangesloten (met sensor) en steeds als iemand in de tuin loopt (zelfs bij de buren) floept de lamp aan.
Aan het eind van de middag stortte ik in. Die avond en donderdag veel geslapen en vrijdag toch weer aan het werk gegaan. Maar dat hield ik niet lang vol en ik eindigde mijn dag iets eerder. En helaas, ik moest echt het dagje skiën afzeggen. Ik was te moe en te zwak om nog eens op een board te gaan staan of op lange latten. Het werk een dag om te luieren en bij te komen die zaterdag.
De eerste week van februari is afgesloten.
Lees ook:
afsluiting week 1
afsluiting week 2
afsluiting week 3
afsluiting week 4
afsluiting week 5
Maandag was mijn eerste werkdag. Normaal ben ik de maandagen vrij, al heel wat jaren zo, maar vanwege een belangrijke bespreking van een cliënt van mij, ruilde ik de vrije dag met een andere dag. En de hele week was voor mij raar. Dinsdag was ik weer vrij en luierde de hele dag op de bank.
Ik had elke dag weinig besef wat voor dag het was en ik had moeite om op te starten. Dat is niets voor mij, om een week zo te beginnen.
De week was wel druk op het werk. Veel besprekingen, rapportages lezen van de laatste twee weken van mijn cliënten, telefoontjes plegen hard werken aan achterstallig-onderhoud-van-de-administratie.
Deze week werden we ook rijk. Een behoorlijk bedrag van de hypotheek was op onze rekening gestort om te gebruiken voor de verbouwingen.
Het ziet er zo leuk uit, heel rijk zijn, maar je kan het alleen gebruiken voor een dakkapel, een gat in de muur en een vaste trap. En als je slim bent, heb je ook geld voor spijkers, lijm, buitenverlichting en misschien wel een auto. Het geld is al voor de helft uitgegeven na het tekenen van offertes, maar we moeten nog enkele weken wachten tot de verbouwing daadwerkelijk plaats vindt. En de andere helft komt heus wel op, maar daar moeten nog plannen voor worden bedacht.
We sluiten de week af met verjaardagen en een housewarmingparty van Sebastiaan en Wieke. Hun huisje is af na drie maanden heel hard ploeteren. Ziet er fantastisch uit, met een mooie keuken en gekleurde vloertegeltjes.
En er is hard gewerkt door hen beide. Ze mogen behoorlijk trots zijn.
Daarna naar de verjaardag van Jolanda waar ik werd uitgelachen bij binnenkomst omdat ik een muts op had en een sjaal. Maar zij zaten binnen en daar vroor het niet.
En dat het die week vroor was duidelijk te zien in onze vijver. De fontein doet het gewoon, ondanks de strenge vorst en daar waar het water neerkomt, ontstond een wak.

















Recente Reacties