Posts Tagged ‘huisdier’

Ik ga er van uit dat Doerak iets wilde eten uit het mandje. In dat mandje ligt vogelzaad en wordt elke minuut bezocht door mussen, vinken, spreeuwen en zelfs merels.

Dus voor Doerak een lekker hapje.

Maar het kan ook zijn dat ie er gewoon vandoor wilde.

Ik lig lekker. De zon is half verschenen, de bewolking is dun. Eigenlijk best een fijne dag, zoals vele andere dagen. Eten, spelen en slapen. Heerlijk.

Allerlei geluiden storen mij uit mijn rust. Ik zie ineens twee mensen, rustig langs lopend en geluiden makend. Ik maak ook een geluid en met de aaaahh klank wordt mijn groet beantwoord.
Ze lopen verder en maken meer geluiden maar ik draai mij nog eens om. Ik lig best lekker.
Na enkele minuten word ik toch nieuwsgierig en ik maak weer geluiden. Ik hoor iemand mijn naam noemen en ik besluit er heen te gaan. Maar hoe kom ik daar? Ik weet wel hoe ik hier zo hoog ben gekomen, maar ik weet niet meer hoe ik daar beneden kom.
Ik besluit te springen, het is slechts 1 meter 90 hoog. Het lukt mij nét. Mijn achterkant rolt bijna over mij heen als ik beneden ben gekomen.
Ik loop naar die mensen en ze raken mij aan. Best prettig en ik maak geluidjes.

Een derde persoon komt er aan en haalt mij weg uit mijn grote hok. Tien paar ogen kijken mij na terwijl de deur weer dicht gaat.
Ik mag wat rondlopen en er wordt wat gepraat. En dan ineens word ik opgetild en in een hokje geplaatst dat net zo klein is als een schoenendoos.

Ik word meegenomen naar een andere ruimte en de kist waar ik in zit wordt op een stoel gezet. De mensen hangen aan een balie en krabbelen iets met een pen en toetsen allerlei codes in op een apparaat.

Ineens word ik weer opgetild en ik kan maar net mijn evenwicht behouden. Ik zweef, ik ben duidelijk buiten. De ene persoon gaat zitten in een groot blik met wielen en ik mag met mijn kistje op zijn schoot. De andere persoon zit er naast en op de achtergrond is een brom. We bewegen ineens. Allerlei bomen, struiken en mensen gaan we voorbij. Ik maak veel geluiden terwijl ik mijn evenwicht probeer te houden.

Het duurt niet lang, ik denk 10 minuten. Ik zweef weer door de lucht en we gaan ergens naar binnen. Ik word op de grond gezet en het hekje voor mijn neus wordt weggehaald. Ik mag vrij rondlopen en er is veel te zien! Stoelen, een bank, een kast, een tafel en ik zag volgens mij ook ergens een soortgenoot.

Ik word veel aangeraakt en ik loop veel rondjes. Ik denk dat ik ook steeds dezelfde rondjes loop.

Na een half uur kom ik in contact met mijn soortgenoten. Maar die doen vreemd. Ze blazen, grommen en krijsen naar mij. Klinkt leuk, ik grom maar terug. En hun krijsen wordt erger.
Gelukkig krijg ik wel lieve aandacht van die mensen. Een paar keer word ik bruut opgetild en naar een paal met touw gebracht. Maar alleen als ik mijn nagels test op de bank. Ik denk dat ik al een beetje door heb wat zij bedoelen. Maar ik ben geloof ik eigenwijs.

Vannacht goed geslapen, ook een uurtje bij de baasjes. Maar toen ik vanmorgen trek kreeg en door het huis liep werd ik weer begroet door de soortgenoten. Maar het is geloof ik niet vriendelijk, want ze blazen en grommen en die ene zwarte krijst heel hard. Ik loop maar weg.
Die dikke rooie is grappig. Die rent naar boven en ik ren achter hem aan, maar als ie boven is doet ie weer boos.
Ik denk dat het heus wel een keer goed komt.

Ik ben in een nieuw huis gekomen, waar al soortgenoten zijn. Maar die wonen daar al een tijdje. Ik denk dat ze mij nog niet kennen of ze vinden het lastig dat ik zo veel praat.

De baasjes noemen mij wel steeds anders. Eerst werd ik Dean genoemd, al een maand op vier. Maar dat was op mijn vorige plek.
Nu noemen ze mij KZN, (kat zonder naam), Wubbels, Lefty, Theodore, Alvin, Bruce en nog wat namen. Ik denk dat ze kijken welke naam ik het leukst vind. Maar ik reageer op alles nu. Zolang ik maar eten krijg en aandacht. Ook als ze hee hee hee roepen maak ik geluidjes. Ik merk wel welke naam ze mij uiteindelijk gaan geven.

Doortje is bij ons in 2008 komen wonen. We vingen haar samen met Chicken op in ons huis omdat een vriend ziek was en tijdelijk de zorg moest weggeven.
Na een tijd werd besloten de katten te houden en Doortje was toen al gewend aan alles.

Dora had haar eigenaardigheden.
Zo kon ze in haar slaap ineens hard mauwen. Maar ze was slechthorend. En om zichzelf te kunnen horen mauwen was het zo hard dat de overbuurman dit ook hoorde.

Doortje vond het heerlijk om geaaid te worden. En als ik mijn hand dan weghaalde zette ze haar nagels in mijn hand en trok hem terug. Alsof ze wilde zeggen dat ik door moest gaan.

Doortje had vaak ruzie met Stoffer. Stoffer was ook een beetje bang van haar. Maar zoals altijd daagden ze elkaar ook uit. En gelukkig hadden ze samen ook een speelmomentje als ze elkaar opjoegen in huis.

De laatste week ging Doortje meer rusten. Ze lag niet meer lekker in het mandje, maar zat te slapen. Niet meer gekruld, maar rechtop liggend, met haar pootjes gevouwen onder haar lichaam.
Ze kwam niet meer buiten en ook was ze meer boven dan beneden. Ook viel het op dat haar eetlust iets minder werd.
Vrijdag zag ik dat ze echt moe was. Ze had moeite om haar kop omhoog te houden en na kleine stukjes lopen moest ze weer liggen. Het was duidelijk, Doortje was op. Klaar. Na 18 jaar.

Dit weekend vond ik haar. Ze lag stil in een hoekje. Haar oogje half open. Ze had de vacht van haar pootje nog tussen haar tanden. Net alsof ze haar poot aan het schoonmaken was en ineens dood ging.

Nu ligt ze in een schoenendoos en morgen brengen we haar naar het crematorium bij de Grebbeberg. We hebben Chicken en Stoffertje laten ruiken, Stoffer vindt het niets. Ze was angstig toen Doortje in haar buurt kwam, nu is ze van slag dat Doortje overleden is.

Rust zacht Doortje.

Omschrijf wat je ziet

Al enkele jaren zijn we met oudejaarsavond thuis vanwege de dieren. In dit dorp valt het op zich wel mee met het afsteken van vuurwerk, maar Stoffer raakt wel in paniek bij de knallen.
Ze rent dan naar boven waar ze ook de knallen hoort en rent weer naar beneden. Dan hoort ze weer knallen en rent vervolgens weer naar boven.
Dit is best zielig. Ze heeft er last van en raakt gespannen.
Vandaar ons besluit om thuis te blijven om zo de katten in de gaten te kunnen houden en daar waar nodig tot rust te brengen.

Ook gebruiken we er pillen voor. Deze kopen we elk jaar bij de dierenarts in Veenendaal. Dit jaar kregen we een nieuw middel dat goed hielp. De arts vertelde dat we maximaal 4 keer per dag een pil mochten geven, maar goed de uitwerking van de pil moesten afwachten. Maar we lieten het bij één, makkelijk in te nemen met een stukje leverworst. De werking van de pil duurde 5 uur, dus voldoende eigenlijk om het beestje tot rust te krijgen.
We begonnen er op 29 december al mee, om haar en ons zo te laten wennen aan het middel. Maar ook omdat toen het vuurwerk al veelvuldig werd afgestoken.

Ze was verdoofd, maar dat was ze pas na anderhalf uur ná inname. Eerst was ze anderhalf uur zeer aanhankelijk, ze ging zelfs bij vreemde mensen op schoot zitten voor aandacht.
Ze achtervolgde in huis iedereen en ze kreeg grootheidswaanzin. Eten uit het bakje was niet goed genoeg, het was makkelijk om uit de grote ton te eten.
De afstanden tussen tafel en bank waren in haar beleving met gemak te overbruggen, maar ze redde het niet.
Ook van de tafel op de grond springen werd afgesloten met een koprol op de grond. We hadden uit voorzorg de kattenluik gebarricadeerd. Maar Stoffer heeft enkele keren geprobeerd er door heen te komen.
Tenslotte had ze het idee dat de vissen makkelijk via het glas van de aquarium te grijpen waren.

Die avond hield ze zich goed. Zo rond 0:15 uur toen het vuurwerk echt losbarstte bleef ze beneden, maar zocht onder de stoel een plekje. Gelukkig is het weer voorbij en kan ze zich de komende 50 weken normaal gedragen zoals een jonge poes het moet doen.

Stoffer eet liever uit ton dan uit bakje

Stoffer eet liever uit ton dan uit bakje


Stoffer beeseft eindelijk dat ze niet meer naar buiten kan

Stoffer beseft eindelijk dat ze niet meer naar buiten kan


Vissen duiken weg voor angstaanjagende Stoffer

Vissen duiken weg voor angstaanjagende Stoffer

Recente Reacties

  • Laden...

Tweets met woord “Raytje”

RaytjeRaytje: @Jantje_ al weer voorbij? Hier in regio Rhenen is niets noemenswaardig gebeurd! Ik heb dan ook altijd pech.
10 uur geleden
RaytjeRaytje: Volgens de app buienadar gaat het om 21:00 regenen. En dan valt er 42 mm per seconden. Spektakel, maar ik denk dat het wel iets minder wordt
11 uur geleden